Το απαραίτητο καλοσώρισμα

Καλώς ορίσατε στην σελίδα μας.Ενα blog από δύο καμένους σινεφίλ στο οποιό θα αναλύονται κριτικές από νέες και παλιές ταινίες, αφιερώματα και ότι άλλο αφορά τον ονειρικό κόσμο του σινεμά. Σε αυτό το σημείο πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως δεν είμαστε ειδικοί, απλώς δύο άτομα με απεριόριστη αγάπη για την έβδομη τέχνη. Στείλτε τις προτάσεις σας, τις κριτικές σας-καλές ή κακές(οι κακές τρώνε ban :P) και ότι άλλο θέλετε είτε στο blog είτε στο γκρούπ μας στο facebook!

Νίκος Δρίβας και Κωνσταντίνος Βουτσής.

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

The Nicolas Cage Art Show


Μπορεί ο Nicolas Cage να μην διανύει τις καλύτερες του μέρες όσον αφορά την υποκριτική, ωστόσο βρέθηκε στο επίκεντρο της τέχνης για άλλο λόγο. Ο Εζρα Κροφτ, μεγάλος φαν του Κέιτζ και στο επάγγελμα υπάλληλος σε πολυκατάστημα με είδη σπιτιού θα έπρεπε να φτιάξει μία έκθεση αφιερωμένη στον Νίκολας Κέιτζ. Έτσι του ήρθε μια αγγελία και δημιούργησε μία αγγελία στο Craigslist προσκαλώντας τους fans να του στείλουν τα έργα τους. Οι συμμετοχές που είχε στο inbox ξεπέρασαν κάθε προσδοκία του. 

Το πρώτο σόου έγινε στο Σαν Φρανσίσκο, τον προηγούμενο Απρίλιο και είχε τόσο μεγάλη επιτυχία που αμέσως του έγινε η πρόταση για τη δεύτερη έκθεση στο Λος Άντζελες. Όλα τα έργα έχουν ως κοινό παρονομαστή τον έκπτωτο Αμερικάνο ηθοποιό και όπως δήλωσε ο δημιουργός έγινε με θέμα "την μεταμόρφωση του σε κάθε χαρακτήρα".











Ερμηνείες ζωής: Kevin Bacon - The Woodsman


Χωρίς αμφιβολία ο Kevin Bacon είναι ένας από τους πολυτάλαντους ηθοποιούς του Χόλιγουντ, υποδυόμενος μια γκάμα ρόλων είτε αυτός έχει να κάνει με έναν απλό άνθρωπο, είτε με serial killer. Το Woodsman, όμως παρόλο που δεν είναι από τις πιο δημοφιλείς του ταινίες είναι σίγουρα η ερμηνεία που ανέδειξε όλο του το ταλέντο.

Στην ταινία αυτή, ο Kevin Bacon υποδύεται ένα που αποφυλακίζεται μετά από 12 χρόνια και προσπαθεί να επανενταχθεί στην κοινωνία. Η ταινία εστιάζει σε όλη την διάρκεια της στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, οι οποίες είναι πολλές, καθώς οι προσωπικοί του δαίμονες συνεχίζουν να τον κυνηγούν.

Κάτι τέτοιοι ρόλοι, είναι πολύ εύκολο να ξεφύγουν σε ευκολίες και λάθος προσέγγιση κάνοντας τον χαρακτήρα να φανεί γραφικός. Η σκηνοθετική καθοδήγηση όμως της Nicole Κassell είναι υποδειγματική και βοηθάει στο να αναδειχθεί ο χαρακτήρας του Bacon. Από κει και πέρα, όλα είναι εύκολα. 

H ταινία, χωρίς να υποβαθμίζει την πλοκή της και να αδιαφορεί για τους υπόλοιπους χαρακτήρες καταφέρνει να γίνει ένα one man show του πρωταγωνιστή της. Είναι σπουδαίο αυτό, χωρίς να γίνεται εγωκεντρική και κουραστική. Τόσο απλή ερμηνεία, αλλά και τόσο δύσκολη συνάμα.

Η φυσιογνωμία του ηθοποιού ανέκαθεν ήταν πειστικότατη στο να υποδύεται χαρακτήρες που δεν σου είναι και πολύ συμπαθής. Εδώ, σε μια δύσκολη και βαριά ταινία, υποδύεται έναν άνθρωπο που θα έπρεπε να είναι μισητός αλλά καταφέρνει να κάνει το αντίθετο. Εκεί είναι που το Woodsman (με την συμβολή του Bacon) κάνει την διαφορά. 

Σίγουρα η ταινία οφείλει πάρα πολλά στην μεστή, εξαιρετικά απλή και εντυπωσιακή ταυτόχρονα ερμηνεία του πρωταγωνιστή της. Κάθε ατάκα του Kevin Bacon σε κερδίσει, η ηρεμία και οι (πιο λίγες) εξάρσεις του συνδυάζονται ιδανικά και γενικότερα έχουμε μια από τις πιο αξιομνημόνευτες ερμηνείες στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Κρίμα, που η ταινία δεν πήρε την δημοσιότητα που της άξιζε, εμείς πάντως προτείνουμε να μην την χάσετε!


Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Πρώτο teaser για το Nightcrawler


O σεναριογράφος Νταν Γκιλρόι, αδελφός του επίσης σεναριογράφου και σκηνοθέτη Τόνι Γκιλρόι κάνει το Nightcrawler, που είναι η πρώτη του σκηνοθετική προσπάθεια. Η ταινία έχει ως πρωταγωνιστή τον ανεβασμένο Jake Gylehnhaal, o oποίος μετά τα Prisoners και το Enemy δείχνει να βρίσκεται σε τρομερή κατάσταση και αποδεικνύει ακόμα και σε αυτό το πρώτο teaser, ότι είναι ένας από τους πιο σταθερούς ηθοποιούς εδώ και μερικά χρόνια.

Στο «Nightcrawler» ο Τζίλενχαλ (ο οποίος είναι φανερά αδυνατισμένος και τρομακτικός, χάνοντας 12 κιλά για την συγκεκριμένη ταινία) υποδύεται τον Lou Bloom, έναν νεαρό δημοσιογράφο ο οποίος μαθαίνει από την καλή (και από την ανάποδη), τον εγκληματικό κόσμο της freelance δημοσιογραφίας στο Λος Άντζελες. Η υπόθεση και η παρουσία του φορμαρισμένου ηθοποιού, μας κάνει να περιμένουμε πολλά πράγματα. Στο πρώτο teaser βλέπουμε τον πρωταγωνιστή, να ψάχνει εναγωνίως για δουλειά και να προβάλλει επιχειρήματα για να πείσει τους αντίστοιχους εργοδότες του.

Η ταινία, στην οποία συμπρωταγωνιστούν η Rene Russo και ο Bill Paxton, θα βγει στις αμερικάνικες αίθουσες στις 17 Οκτωβρίου, ενώ άγνωστο είναι ακόμα το πότε θα εμφανιστεί στις δικές μας αίθουσες.


Classic's Corner: Sleepers


Διάρκεια: 147'
Πρωταγωνιστούν: Kevin Bacon, Robert De Niro, Brad Pitt, Dustin Hoffman, κ.α.

Νέα Υόρκη, 1966. Τέσσερις ατίθασοι νεαροί, ο Σέικς, ο Μάικλ, ο Τόμι και ο Τζον ρίχνουν ένα καρότσι με χοτ ντογκς στις σκάλες του υπόγειου σιδηροδρόμου. Ενας άνθρωπος σκοτώνεται από αυτή την επιπολαιότητά τους και οι τέσσερις νεαροί συλλαμβάνονται και στέλνονται σε αναμορφωτήριο για 18 μήνες. Εκεί θα κακοποιηθούν σεξουαλικά και θα βασανιστούν από τους φύλακες, προϊστάμενος των οποίων είναι ο σαδιστής Νόουκς. 15 χρόνια αργότερα, ο Σέικς είναι ένας επιτυχημένος δημοσιογράφος, ο Μάικλ εργάζεται ως βοηθός Εισαγγελέα ενώ ο Τόμι και ο Τζον είναι μπράβοι του μεγαλέμπορου ναρκωτικών Κινγκ Μπένι. Όταν οι δύο τελευταίοι συλλαμβάνονται ως κατηγορούμενοι για την εν ψυχρώ δολοφονία του Νόουκς, ο Σέικς και ο Μάικλ σπεύδουν να τους βοηθήσουν.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 4 / 5

Στην εποχή των 90's υπήρχαν πολλές εξαιρετικές ταινίες, οι οποίες άρχισαν να διαφοροποιούν την θεματολογία τους από τις προηγούμενες (εξίσου σπουδαίες) δεκαετίες και κατάφεραν να ανεβάζουν ακόμα ένα επίπεδο πιο πάνω τον Αμερικάνικο και συνάμα τον Παγκόσμιο κινηματογράφο. 

Μια τέτοια ταινία είναι και το δυνατό ψυχολογικό θρίλερ Sleepers, για το οποίο θα μιλήσουμε. Μια ταινία-σπουδή πάνω στην ανθρώπινη ψυχολογία με εντυπωσιακό καστ, αλλά και εξαιρετική διαχείριση του θέματος από τον σκηνοθέτη. Το “Sleepers” είναι μεταφορά του μυθιστορήματος του Lorenzo Carcaterra, το οποίο με τη σειρά του βασίζεται σε αληθινή ιστορία. 

Η μετατροπή του βιβλίου σε ταινία από τον έμπειρο Barry Levinson (Goodmorning Vietnam, Rain Man) είναι υποδειγματική και πιάνει τον παλμό του θέματος του. Η ταινία είναι αρκετά σκληρή σε μερικά σημεία της, αλλά όχι για να προκαλέσει. Χάρη στην σκηνοθετική εμπειρία του Levinson, η ταινία δεν γίνεται καρικατούρα (κάτι που θα ήταν πολύ εύκολο) και καταφέρνει να γίνει μια από τις πιο σημαδιακές ταινίες εκείνης της δεκαετίας.

Η ταινία παίζει πολύ με το μυαλό και την ψυχολογία και χωρίς να λαϊκίζει καταφέρνει να βγάλει σκληρές σκηνές και με την πολύτιμη συμβολή του εξαιρετικού καστ να κάνει ένα θέμα που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να είναι εντελώς κλισέ, να είναι καθηλωτικό. 

Η σκηνοθεσία είναι εντυπωσιακή, ειδικά για τα μέσα εκείνης της εποχής, αρκετά στυλιζαρισμένη με ωραία δομημένα flashback και "δένοντας" σχεδόν άψογα το παρών και το παρελθόν. Γεμάτη ένταση και βάζοντας για τα καλά τον θεατή στο παιχνίδι, είναι σίγουρα ένα από τα πολλά θετικά στοιχεία της ταινίας, όπως φυσικά και η φωτογραφία της ταινίας με αρκετά dark πλάνα.

Φυσικά δεν γινόταν να μην σταθούμε στις εκπληκτικές ερμηνείες με τον Kevin Bacon να πρωτοστατεί σε ένα ρόλο (του "κακού" της ιστορίας) που ξέρει να παίζει απ' έξω κι ανακατωτά, αλλά εδώ τον τελειοποιεί ίσως στην δεύτερη καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του (η πρώτη είναι μακράν το Woodsman). Κλέβει την παράσταση από τους υπέροχους για άλλη μια φορά, Robert De Niro και Dustin Hoffman που ακολουθούν κατά πόδας, ενώ πρέπει να τονίσουμε ότι και οι Brad Pitt και Jason Patric ήταν παραπάνω αξιοπρεπέστατοι.

Εν κατακλείδι, το Sleepers είναι μια σπουδαία ταινία, που κατάφερε να διαπρέψει σε καλλιτεχνικό επίπεδο) στην δεκαετία της και όχι μόνο και να θεωρείται ακόμα και σήμερα μια ταινία που σου σφίγγει το στομάχι με την θεματική σκληρότητα του και το στιβαρό περιεχόμενο του.


Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Trailer - TV Series: 12 Monkeys


Τα τελευταία χρόνια μαζί με τα remake, reboots ταινιών έχουμε και διάφορες σειρές, οι οποίες είτε "δανείζονται" τον μύθο παλιών ταινιών για να τις διαφοροποιήσουν, είτε τις rebootάρουν. Οι 12 Πίθηκοι (1995, με Τέρι Γκίλιαμ στην σκηνοθεσία και πρωταγωνιστές τους Brad Pitt και Bruce Willis) ήταν μια θρυλική ταινία φαντασίας, που βρισκόταν στο 2035, εκεί όπου το ανθρώπινο είδος ζούσε σ' έναν άγονο κόσμο μετά τον εκμηδενισμό του 99% της ανθρωπότητας ο οποίος προήλθε από ένα ολοκαύτωμα και ένας εθελοντής προσπαθεί να ανακαλύψει τον υιό που εξαφάνισε την ανθρωπότητα. 

H σειρά, την οποία χρηματοδοτεί το γνωστό κανάλι σειρών φαντασίας Syfy επιχειρεί να διαφοροποιηθεί από την ταινία και να μην γίνει απλά μια αντιγραφή της, παρόλο που η θεματολογία και η αισθητική θα είναι ίδια, όπως φαίνεται και από το trailer. Εδώ τον κεντρικό ρόλο κατέχει ο Aaron Sanford (που είναι πιο πολύ γνωστός από τον χαρακτήρα του Pyro στις ταινίες των X-Men) και τον ρόλο της Madeline Stowe θα ενσαρκώσει η Amanda Schull.

Περισσότερα για την σειρά δεν ξέρουμε, πέρα από το ότι θα κάνει πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 2015. Προς το παρών, δείτε το πρώτο trailer:


Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Καρτουν χωρίς μαλλιά: Καμπάνια ενάντια στον παιδικό καρκίνο


Είναι πολύ σκληρό για ένα μικρό παιδάκι, ενώ δεν έχει προλάβει να ζήσει τίποτα λόγω ηλικίας, να δίνει μάχη για να μπορέσει να κρατηθεί στην ζωή. Η ασθένεια του παιδικού καρκίνου είναι μια από τις πιο δύσκολες (όπως και όλες οι μορφές καρκίνου, δυστυχώς) που μπορεί να έρθει αντιμέτωπη μια οικογένεια και κυρίως το ίδιο το παιδάκι.

Η ιατρική επιστήμη έχει προχωρήσει πάρα πολύ (εδώ τίθενται πολλά ερωτήματα) και προσπαθεί να βρει λύση σε αυτό το ζήτημα. Πολλές φιλανθρωπικές οργανώσεις και ιδρύματα κάθε χρόνο κάνουν διάφορες εκδηλώσεις και καμπάνιες (και εδώ υπάρχουν κάποια ερωτηματικά), ωστόσο αυτή είναι μια από τις πιο συγκινητικές που έχουμε δει. Το www.baldcartoons.com επιχείρησε και κατάφερε να μετατρέψει γνωστά καρτούν σε φαλακρά, έτσι ώστε να συμπαρασταθεί στα παιδιά που αντιμετωπίζουν αυτή τη σκληρή ασθένεια.

Στο βίντεάκι που ακολουθεί υπάρχει η ειδική προβολή (που έγινε στην Βραζιλία) στα παιδιά αυτά, δείχνοντας τους αγαπημένους τους ήρωες να παίζουν σε επεισόδια χωρίς τα μαλλιά τους. Τα συναισθήματα που πλημμυρίζουν τα παιδιά και τους γονείς (η χαρά, η έκπληξη, αλλά και το γέλιο τους) δεν περιγράφονται. Γιατί ένα παιδί με καρκίνο, αξίζει όλο το σεβασμό μας και πρέπει να το βλέπουμε όπως κάθε φυσιολογικό παιδί. 


Ο Conan Ο' Brien και ο Dave Franco "ψαρεύουν" στο Tinder


To Tinder είναι ένα site γνωριμιών πολύ διαδεδομένο στην Αμερική και ήταν θέμα χρόνου να "περάσει" και από την εκπομπή του Conan, o οποίος συνηθίζει να σατιρίζει διάφορα φαινόμενα εντός κι εκτός Χόλιγουντ. Με την αμέριστη βοήθεια του Dave Franco (ναι αδελφού του James Franco) οι δυο celebrities άλλαξαν πληροφορίες για τους εαυτούς τους, αλλά όχι και φωτογραφίες, προσπαθώντας να επιλέξουν το κατάλληλο... ταίριασμα, με την συνέχεια να είναι απολαυστική.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί και θα καταλάβετε:


Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

Rio I love you - Trailer


Μετά το πρόσφατο Mundial που διεξήχθη στην Βραζιλία και άφησε τις καλύτερες των εντυπώσεων, έρχεται η ταινία με θέμα την μεγάλη πόλη της χώρας για να ενισχύσει ακόμα περισσότερο την τουριστική καμπάνια της χώρας. Μην ξεχνάμε άλλωστε υπάρχουν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2016.

Με το γνωστό μοτίβο που ακολούθησαν οι ταινίες οι ταινίες «Paris, Je t' Aime» και «New York, I Love You», το Rio, Eu Te Amo  α ταινία αποτελούμενη από μικρότερα, αυτόνομα φιλμ για την ειδυλλιακή πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο


Οι σκηνοθέτες που υπογράφουν το εγχείρημα είναι οι Φερνάντο Μειρέλες, Κάρλος Σαλντάνα, Χοσέ Παντίγια, Τζον Τορτούρο, Ιμ Σανγκ-σου, Στέφαν Ελιοτ, Πάολο Σορεντίνο, Γκιγιέρμο Αριάγκα, Αντρούτσα Γουάντιγκντον και Ναντίν Λαμπάκι.

Στην ταινία φυσικά πρωταγωνιστούν ντόπιοι ηθοποιοί και γνωστοί σταρ όπως: Harvey Keitel, John Tuturro, Ryan Kwanten, Emily Mortimer, Vincent Cassel, Jason Isaccs and Rodrogi Santoro.

Η ταινία θα κάνει πρεμιέρα στις 11 Σεπτεμβρίου στην Βραζιλία, ωστόσο στον υπόλοιπο κόσμο δεν έχει ανακοινωθεί κάτι. 


Locke - Κριτική ταινίας


Διάρκεια: 85'
Πρωταγωνιστούν: Tom Hardy, Olivia Colman, Ruth Wilson, κ.α.

Η ταινία αφηγείται δύο σημαντικές ώρες από τη ζωή του Ivan Locke, ενός εργοδηγού από το Μπέρμιγχαμ, οι οποίες πρόκειται να αλλάξουν ριζικά το μέλλον του. Αυτές τις ώρες ο Locke βρίσκεται στο αυτοκίνητο του οδηγώντας προς το Λονδίνο. Τα δεδομένα, ωστόσο, ανατρέπονται διαρκώς από το κινητό του και, πιο συγκεκριμένα, από τις συνομιλίες που γίνονται από αυτό. 

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 4 / 5

Υπάρχουν μερικές ταινίες που μόνο και μόνο λόγω υπόθεσης σε ιντριγκάρουν, όσο περίεργη κι αν ακούγεται αυτή. Οι ταινίες που εξελίσσονται σε ένα μόνο χώρο και την κάμερα αποκλειστικά σημαδεμένη στον πρωταγωνιστή, μπορούν να εξελιχθούν 
σε διαμαντάκια όπως το Buried για παράδειγμα. 

Το Locke έχει ένα από τα καλύτερα trailer που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, μια και αποκαλύπτει ελάχιστα πράγματα για την πλοκή της ταινίας και μόνο τα βασικά. E λοιπόν όποιος αντικρίσει την ταινία και ξέρει τι στυλ θα πάει να δει, θα μείνει έκπληκτος. 

Η ταινία του Steven Knight αντιπροσωπεύει ένα είδος ταινίας που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό και έχουμε δει με πολύ καλά αποτελέσματα (Buried) ή όχι με τόσο επιτυχημένο τρόπο (Carjacked). To γεγονός και μόνο ότι η ταινία είναι γυρισμένη μόνο με τον Tom Hardy να οδηγεί και την κάμερα να είναι καρφωμένη σε αυτόν σχεδόν για όλη την διάρκεια, πρόκειται για κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Για την ακρίβεια πολύ ωραίες οι ταινίες με ειδικά εφέ, η τεχνολογία, οι μεγάλες παραγωγές αλλά κάτι τέτοιες ταινίες σε κάνουν να εκτιμήσεις το κλασικό σινεμά.

Μόνο με ένα αυτοκίνητο και τον Tom Hardy και νιώθεις πραγματικά ότι ταξιδεύεις μαζί με τον πρωταγωνιστή και είσαι μέρος της ιστορίας του. Η ερμηνεία του πρωταγωνιστή είναι καταπληκτική και σε καθηλώνει. Κάθε κίνηση, κάθε ατάκα και γενικότερα όλες του οι αντιδράσεις πειστικότατες και αποδεικνύουν το πόσο μεγάλος ηθοποιός είναι ο Βρετανός σταρ. Αυτός είναι ο ένας στιβαρός παράγοντας της ταινίας.

Το άλλο δυνατό γρανάζι του Locke είναι η εξαιρετική σκηνοθεσία του Steven Knight. Με ελάχιστα μέσα και πολύ μικρό budget καταφέρνει να δημιουργήσει ένα κομψοτέχνημα. Κάθε πλάνο ωραιότερο από το προηγούμενο, οι πλάγιες λήψεις του εντυπωσιακές, η εστίαση στις αντιδράσεις του πρωταγωνιστή απόλυτα επιτυχημένες, ενώ τα "κόλπα" με τους φωτισμούς και γενικότερα μερικά σημεία της διαδρομής είναι πανέξυπνα και ωραία δοσμένα. 

Δεν θα αποκαλύψουμε στοιχεία της πλοκής, διότι θα χαλάσει μεγάλη από την μαγεία της ταινίας, ωστόσο να είστε σίγουροι ότι θα βρεθείτε μπροστά σε μια ανέλπιστη κινηματογραφική εμπειρία, σε μια ταινία που κάνει την διαφορά και αποτελεί ανάσα δροσιάς στον ορυμαγδό μεγάλων παραγωγών (που εννοείται μας αρέσουν και δεν έχουμε θέμα), δίνοντας μια εναλλακτική λύση, ένα κλασικό δείγμα κινηματογράφου. 

To Locke δεν εκβιάζει σε κανένα σημείο της καταστάσεις, ούτε παίρνει θέση για τα γεγονότα που εκτυλίσσονται, θέλοντας να μας κάνει αρεστό ή μη τον πρωταγωνιστή. Είναι από εκείνες τις ταινίες που σκέφτεσαι τις καταστάσεις και ενώ φαινομενικά κάποια πράγματα φαίνονται απλά, όσο περνάει η ώρα αναρωτιέσαι τι ακριβώς θα έκανες εσύ στην θέση του Hardy. Διλήμματα, προβληματισμοί και όλα όσα μπορούν να προκύψουν από μερικές απλές ή περίπλοκες καταστάσεις της ζωής. 

Ένα μοναδικό ψεγάδι (όχι κάτι το τρομερό όμως) είναι το γεγονός ότι περιμένεις το κάτι παραπάνω και μια ακόμα κορύφωση στο φινάλε, αλλά δεν είναι κάτι που θα χαλάσει την ταινία. 

Εν συντομία, το Locke είναι μια ταινία αρκετά ιδιαίτερη και διαφορετική, ένα δείγμα καλού σύγχρονου σινεμά, χωρίς την παρέμβαση της τεχνολογίας και από εκείνες που σε κάνουν να τις κουβεντιάζεις για πολλές ώρες. Την προτείνω ανεπιφύλακτα και καλό θα ήταν να μην χάσετε αυτή την ανεπανάληπτη κινηματογραφική εμπειρία. 


Rage (aka Tokarev) - Κριτική ταινίας


Διάρκεια: 98'
Πρωταγωνιστούν: Nicolas Cage, Rachel Nichols, Max Ryan, κ.α.


Ο Paul Maguire (Nicolas Cage) και οι συνεργάτες του, Kane (Max Ryan) και Doherty (Michael McGrady) ζουν μέσα στο έγκλημα. Ένα βράδυ, ληστεύουν επιτυχώς έναν Ρώσο μαφιόζο. Μαζί με μία βαλίτσα με μετρητά, κλέβουν κι ένα ρώσικο όπλο, το Tokarev. Έτσι, ξεκινάει ένας πόλεμος μεταξύ των Ιρλανδών εγκληματιών και της Ρώσικης μαφίας. Πέντε χρόνια αργότερα και ενώ ο Paul έχει ξεκινήσει μια νέα "καθαρή" ζωή μακριά από το έγκλημα, η Ρώσικη μαφία απαγάγει την κόρη του. Για να τη σώσει θα πρέπει να επιστρέψει στις "παλιές του συνήθειες" και να ξανασυναντήσει τους δύο συνεργάτες του.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 1 / 5

Κανονικά δεν χωράει κριτική για κάθε ταινία του Nicolas Cage, μια και ο άλλοτε μεγάλος σταρ για να ξεχρεώσει (κυριολεκτικά) παίζει σε ότι βρει. Το Rage ή Τοkarev (αλήθεια γιατί αυτή η μόδα με τους δυο τίτλους;) δεν διαφέρει σε κάτι από τις υπόλοιπες ταινίες του ηθοποιού, ο οποίος στις τελευταίες του ταινίες εμφανίζεται με όλο και πιο σκούρο χρώμα στο μαλλί. Σαν να μην τον έχουν... αγγίξει τα χρόνια. 

Το Rage στο τέλος, αδικεί κάπως τον εαυτό του, μια και ενώ είναι αδιάφορο στην  μεγαλύτερη του διάρκεια, έχει μια μεγάλη και ενδιαφέρουσα ανατροπή, η οποία δυστυχώς υπερκαλύπτεται από άλλους παράγοντες. Οι σκηνές δράσης δεν είναι κακές, αλλά είναι εντελώς ασυνάρτητες και μερικές άστοχα εκτελεσμένες σε σημείο που να θυμίζουν κακές βιντεοπεριπέτειες των 80's. Ρυθμό έχει σε ελάχιστα σημεία, ειρμό σε σχεδόν κανένα. 

Δεχόμαστε και έχουμε γράψει σε πολλές κριτικές ότι κάθε ταινία πρέπει να κρίνεται για το είδος που εκπροσωπεί, ωστόσο δεν δικαιολογείται σε καμία περίπτωση η "τεμπελιά" των σεναριογράφων και η προχειρότητα με την οποία γυρίστηκε και παίζουν οι ηθοποιοί. Όχι μόνο αυτό, αλλά πάει στράφι και το τελικό twist. 

Το θέμα δυστυχώς είναι ότι μπορούσε και υπήρχαν οι δυνατότητες, για κάτι πολύ μεγαλύτερο όχι μόνο για το τελευταίο τέταρτο, αλλά για το γεγονός ότι η υπόθεση δεν είναι άσχημη απλά η εξέλιξη της ταινίας είναι εντελώς άνευρη και χαοτική, χωρίς να υπάρχει λογική στα περισσότερα που βλέπουμε και το κυριότερο με υπερβολική σοβαροφάνεια που δεν ταιριάζει στην συγκεκριμένη ταινία.


Το Αγγλόφωνο σκηνοθετικό ντεμπούτο του Paco Cabezas είναι μια αντιγραφή αρκετών ειδών περιπέτειας εκδίκησης με κυριότερο (και αυτό δυστυχώς είναι παραπάνω από εμφανές) το Taken. To μόνο που σου μένει εν τέλει από το Rage (ή Tokarev) είναι η τελική ανατροπή, οι μνημειώδεις κακές ερμηνείες (ιδίως του μετρ του "είδους" Nicolas Cage) και γενικότερα κάποιες τραγελαφικές σκηνές που άθελα τους βγάζουν γέλιο.